معرفی کتاب چهارمیثاق | دون میگوئل روئیز
۱۴ بهمن ۱۳۹۳
امروز هدیه ای است که به من و تو داده شده است
۱۷ بهمن ۱۳۹۳
نمایش همه

معرفی کتاب آری | آناندو

کتاب آری انتشارات بدون

کتاب آری نویسنده آناندو مترجم نازنین علیپور جدی
کتاب آری برای یادآوری آنچه همۀ ما انسان‌ها، در جهان متمدن و عقل‌گرا به دست فراموشی سپرده‌ایم:

این که چگونه با تمام وجود زندگی کنیم و به زندگی عشق بورزیم.

قسمتی از کتاب آری

ترک والدین تان فقط شما را تضعیف می کند
یکی از دلایل آن که باید رفتارهای خود را در برابر والدین مان بیازماییم ، آن است که وقتی آن ها را نمی پذیریم و می خواهیم جور دیگری باشند - جوری که ما می پسندیم - یعنی می خواهیم نسبت به آن ها احساس برتری کنیم و همین ما را تضعیف می کند، چرا که آن ها ریشه های ما هستند و ما از آن ها به وجود آمده ایم . نپذیرفتن آن ها یا رفتارهای شان فقط ما را به نزاعی درونی می کشاند که در آن ، همه انرژی های مان تحلیل می روند، چرا که به ریشه های مان پشت کرده ایم و منکر آن ها شده ایم. تا به حال فکر کرده اید که با شکایت کردن از والدین تان به نوعی به هستی خود ((نه)) گفته اید ؟ چرا که خوب می دانید زندگی را این دونفر به شما هدیه داده اند. اگر آن ها آدم های دیگری - شبیه آرزوهای شما - بودند، شما دیگر انسانی که امروز هستید، نبودید. هر آنچه هویت شما را تشکیل داده، مدیون آن هاست. کمی به این جریان بیندیشید.
آری گفتن به زندگی، یعنی آری گفتن به والدین تان، به این مفهوم که نیمی از شما از مادرتان و نیم دیگر از پدرتان به وجود آمده است. این یک حقیقت زیستی است؛ با انکار آن گویی نیمی از وجودتان را منکر شده اید. پس این انکار شما را تضعیف می کند. خوب حالا چه باید کرد؟ والدین شما کامل نیستند، هیچ پدر و مادری کامل نیستند. آن ها هم مشکلات و شایستگی های خود را دارند. ممکن است تا حدی خشن با شما برخورد کنند و در مقاطعی حق داشته باشید از لحاظ روحی نسبت به آن ها عصبانی و دلسرد و خشمگین شوید. اما اگر صادقانه به درونیات خود نگاه کنید، خواهید دید که دلیل خشم و انکار شما در درون، این است که آن جور که توقع داشته اید، مورد پذیرش و عشق و احترام پدر و مادرتان قرار نگرفته اید. در غیر این صورت، دلیلی برای خشمگین شدن وجود ندارد. این که والدین تان به اندازه کافی به شما عشق و احترام نمی دهند، می تواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ برای مثال ممکن است آنها خود نیز از والدین شان عشق کافی نگرفته باشند و در نتیجه مهرورزی و عشق ورزیدن را نیاموخته باشند. اما به هر حال والدین شما هستند و به شما زندگی بخشیده اند؛ این هدیه بزرگی است. شاید هم تنها هدیه ای است که به شما داده اند، اما آیا کافی نیست؟ اگر فقط به همین یک دلیل سپاسگزار آن ها باشید، خواهید دید تمام انرژی های درون تان نسبت به والدین تان تغییر خواهد کرد. نزاع پایان خواهد یافت و چیزی درون شما آرام خواهد شد؛ فقط در چنین صورتی است که با یک قدردانی ساده، می توانید از آن همه خشم و ناراحتی فاصله بگیرید و از نطر روانی و فیزیکی، انرژی تازه ای به دست آورید و خانواده خود را بر پایه یک باور مفید و بی خلل بنیان نهید.
مهم این است که این قدم را با آری گفتن به والدین تان بردارید. این آری گفتن، بدان معنا نیست که تمام رفتارها و الگوهای شخصیتی آن ها را می پذیرید. حتی لازم نیست به آن ها عشق بورزید، فقط باید متوجه باشید که آن ها به شما حیات بخشیده اند و اگر نبودند، شما نیز وجود نداشتید. این یک حقیقت زیستی است و به هیچ عنوان نمی توان آن را انکار کرد. درک این حقیقت به نظر ساده می آید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *